AXI MƏN MÜBARİZ DEYİLƏM ki, ...
“Salam.
Məktubun gəlib mənə çatdı. Oxudum yazdıqlarını. Düzü, kədərləndim, mənim haqqımda belə düşüncədə olduğunu bilmirdim.
Sən orda baş verənləri yazdın, mən də burda olanları yazım.
Əvvəla deyim ki, səndən sonra həyat qurmağım düşündüyün qədər asan olmadı. İlk vaxtlar qan ağlayırdım, sənin üçün elə darıxırdım ki, bu doğma torpaqlar da mənə yad gəlirdi. Amma zamanla... İnsanıq da, mən də alışdım sənsizliyə. Alışdım deyəndəki, mən səni unutmamışam. Sənin pis günlərini yas kimi, xoş günlərini bayram kimi qeyd edirəm. Bir günlük də olsa edirəm.
İnkişaf etmişik, nə istəsən, nə istəsən var artıq ölkəmizdə. Görsən inanmazsan ki, sənin övladın səndən sonra bu həyatı necə yaşaya bilər. “Gözdən iraq, könüldən də iraqdır” düz deyiblər. Mənə əsəbləşmə. O qədər rəngarəngdir ki, həyatımız. Ağaclarda yarpaqdan çox işıq var, gecə şəhərə çıxanda elə bilərsən Parisdir, dukanlardakı manikenlərin əynində olan alt paltarlarını küçələrdən də görmək olur, özüdə vaxtın fərqi yoxdur, gecədə belədir, gündüz də. Düzdü, rayonlar işıq yoxdu deyib şikayətlənirlər, amma biz mərkəzdə yaşayırıq. Mərkəzdə hər şey qaydasındadı, avropalılar gələcək axı, ona görə yenidən söküb tikirlər.
Həə, sənin bundan da xəbərin yoxdur yəqin ki, biz mahnı musabiqəsində qalib olduq.
İştirakçılarının, izləyicilərinin 70%-i cinsi-psixoloji xəstə olan “Eurovision”adlı müsabiqəni deyirəmee. Bilirsən necə sevinirdik. Hətta, sevincin həddi elə oldu ki, özünü unudub geyiminə əl atanlar da oldu. Bilirəm, bunu oxuyub başını bulayacaqsan, amma artıq 21-ci əsrdi və bunlar çox normal qarşılanır, hətta belə olmayanlara geridə qalmış kimi baxırlar. Sən istəyərsən ki, övladına geridə qalmış kimi baxsınlar?!
Mən müasir insanam.
Amma hələ də geridəqalmışlar da varee. Bunlar qəribə adamlardılar, biz soyunuruq,bunlar geyinir, biz əylənirik,bunlar yas tutur, biz sənəd üçün məktəbdə qiymət üçün,diplom üçün nə qədər lazımdırsa pul veririk, bunlar haramdır deyib “dirəşir”,oxuyur, biz başımızı aşağı salıb bir tikə çörəyimizi qazanmaq istəyirik, bunlar filan haq belə gəldi, filan hüquq belə getdi deyib etiraz edir. Bu geridəqalmışlar dillərindən Allah, peyğəmbər,imam,müqavimət,şəhadət, nəbilimee bu kimi sözlər düşməyən bir qrup “qaragüruhçulardı”, hicablılardı. Hətta bu geridə qalmışların içində elə “radikallar” var ki, hicablarını qorumaq üçün həbsə getməyi gözə alırlar, “hicabını aç, yoxsa işdən atılacaqsan” deyildi halda hicabını açmaq yerinə işdən atılmağı gözə alırlar, hicabını açmadığı üçün məktəbə buraxılmırlar.
Həə, ölkəmizdə bu hadisələr də baş verir. Müasir olub beş günlük bu həyatı ən gözəl şəkildə yaşamaq varkən, bu dindarlara nə olub bilmirəm. Allahını sev, qəlbin təmiz olsun, amma day çox dərinə getmədəə, yoxsa hicab belə gəldi, məscid belə getdi, azan belə oldu. Elə yaxşı eləyirlər bunlara, yoxsa bunlarlıq olsa deyəllərki filan problemlər var, o var, bu var, nəbilim nə var, əylənməyək, problem həll edək. Adama deyəllər əşşi sənin nəyinə lazımdıyee problem, beş günlük dünyada kefini çəkdəə. İmkan vermirlər ki, biz də Avropaya yaxın olaq, Fransa, Hollandiya kimi olaq. Amma onlara baxmayaraq biz sürətli bir şəkildə avropalaşırıq. Bir parad da etmək istəyirik, nə paradı olduğunu yazmayacam, çünki sənə başa salsam da başa düşməyəcəksən. Amma ümumiyyətlə yaxşı şeydi, inkişafımız üçün yeni bir addımdı. İnkişaf etmək istəyiriksə nə varki burda?!
Sən mənə görə narahat olma, yanına gələ bilməsəm də vəziyyətim çox yaxşıdı. Ümidini üz demirəm, amma indiyə kimi gələ bilməmişəmsə ola bilər ki, daha bundan sonra da gələ bilmədim. Cox uzatmıram, sadəcə bir cavab yazmalıyam deyə düşündüm, gəlmirəm-gəlmirəm, heç olmasa məktubunu cavabsız qoymayım dedim.
Qardaşım Mübarizdən yazmamısan, o da yəqin küsüb hə məndən? O məndən küssə də salamımı ona çatdır, de ki ildə bir dəfə onu da yad edirik. İndi də bəlkə məktubumu az qalırsan ki, yırtıb atasan onun adını çəkməyimə ixtiyarım yoxdur deyə... Amma sən bunu niyə başa düşmək istəmirsən axı, mən Mübariz deyiləm. Mən Mübariz deeyiiləəm...
Mən səmimi şəkildə etiraf etməyi də bacarıram, Sən o qədər də çox üzülmə, hər nə qədər bu dünya əl çəkilməz dərəcədə gözəl olsa da sənin yolunda, Allah yolunda şəhid olan mübarizlərin, fəridlərin,əhmədlərin var, Ramil kimi ömrünü fəda edənlərin var. Biz də onlara baxıb fəxr etməklə kifayətlənirik, pafoslu sözlərimizdəkii, nə qədər istəsən.
Onlardan danışanda fəxr edirsən, məndən danışanda dediyin o solmuş güllər kimi boynunu bükmə. Qardaşım şəhid olanda, onu bura gətirəndə, qərənfil yağışını görəndə, o bunu edərkən mən qardaşının da onun arxası ilə gedəcəyimi düşündüyünü mən düşünəndə, dedim bu yolu davam etdirəcəm.
Amma aradan bir müddət keçdi və Mübariz də tarix oldu. Sənin kimi. Sadəcə ənənəvi əlamətdar günlərdə xatırlanan bir tarix..
Gördüm ki, tarix olmayanlar ancaq özünü düşünənlərdi. Mənim imanım qardaşımkı kimi deyil, mən şəhidliyin nə olduğunu dərk etməmişəm ki, bunları gördüyüm halda da yolumdan dönməyəydim.
Beləliklə, mən sənin dediyin kimi özümə sənsiz bir həyat qurmuşam.
Mübarizlər səni yaşadacaq, can versən də onlar səni ölməyə qoymayacaq.
Özünə yaxşı bax, amma mənim özümə “yaxşı” baxdığım kimi yox."
İmza : ... ...
Xədicə Hüseynzadə
Bugün: 22.05.2012, 30 Cəmadiyül-axır 1433
Axı mən Mübariz deyiləm ki, ...
Yayım Tarixi: 29.01.2012 15:25
Məqalə
çap variantı“Salam.
Məktubun gəlib mənə çatdı. Oxudum yazdıqlarını. Düzü, kədərləndim, mənim haqqımda belə düşüncədə olduğunu bilmirdim.
Sən orda baş verənləri yazdın, mən də burda olanları yazım.
Əvvəla deyim ki, səndən sonra həyat qurmağım düşündüyün qədər asan olmadı. İlk vaxtlar qan ağlayırdım, sənin üçün elə darıxırdım ki, bu doğma torpaqlar da mənə yad gəlirdi. Amma zamanla... İnsanıq da, mən də alışdım sənsizliyə. Alışdım deyəndəki, mən səni unutmamışam. Sənin pis günlərini yas kimi, xoş günlərini bayram kimi qeyd edirəm. Bir günlük də olsa edirəm.
İnkişaf etmişik, nə istəsən, nə istəsən var artıq ölkəmizdə. Görsən inanmazsan ki, sənin övladın səndən sonra bu həyatı necə yaşaya bilər. “Gözdən iraq, könüldən də iraqdır” düz deyiblər. Mənə əsəbləşmə. O qədər rəngarəngdir ki, həyatımız. Ağaclarda yarpaqdan çox işıq var, gecə şəhərə çıxanda elə bilərsən Parisdir, dukanlardakı manikenlərin əynində olan alt paltarlarını küçələrdən də görmək olur, özüdə vaxtın fərqi yoxdur, gecədə belədir, gündüz də. Düzdü, rayonlar işıq yoxdu deyib şikayətlənirlər, amma biz mərkəzdə yaşayırıq. Mərkəzdə hər şey qaydasındadı, avropalılar gələcək axı, ona görə yenidən söküb tikirlər.
Həə, sənin bundan da xəbərin yoxdur yəqin ki, biz mahnı musabiqəsində qalib olduq.
İştirakçılarının, izləyicilərinin 70%-i cinsi-psixoloji xəstə olan “Eurovision”adlı müsabiqəni deyirəmee. Bilirsən necə sevinirdik. Hətta, sevincin həddi elə oldu ki, özünü unudub geyiminə əl atanlar da oldu. Bilirəm, bunu oxuyub başını bulayacaqsan, amma artıq 21-ci əsrdi və bunlar çox normal qarşılanır, hətta belə olmayanlara geridə qalmış kimi baxırlar. Sən istəyərsən ki, övladına geridə qalmış kimi baxsınlar?!
Mən müasir insanam.
Amma hələ də geridəqalmışlar da varee. Bunlar qəribə adamlardılar, biz soyunuruq,bunlar geyinir, biz əylənirik,bunlar yas tutur, biz sənəd üçün məktəbdə qiymət üçün,diplom üçün nə qədər lazımdırsa pul veririk, bunlar haramdır deyib “dirəşir”,oxuyur, biz başımızı aşağı salıb bir tikə çörəyimizi qazanmaq istəyirik, bunlar filan haq belə gəldi, filan hüquq belə getdi deyib etiraz edir. Bu geridəqalmışlar dillərindən Allah, peyğəmbər,imam,müqavimət,şəhadət, nəbilimee bu kimi sözlər düşməyən bir qrup “qaragüruhçulardı”, hicablılardı. Hətta bu geridə qalmışların içində elə “radikallar” var ki, hicablarını qorumaq üçün həbsə getməyi gözə alırlar, “hicabını aç, yoxsa işdən atılacaqsan” deyildi halda hicabını açmaq yerinə işdən atılmağı gözə alırlar, hicabını açmadığı üçün məktəbə buraxılmırlar.
Həə, ölkəmizdə bu hadisələr də baş verir. Müasir olub beş günlük bu həyatı ən gözəl şəkildə yaşamaq varkən, bu dindarlara nə olub bilmirəm. Allahını sev, qəlbin təmiz olsun, amma day çox dərinə getmədəə, yoxsa hicab belə gəldi, məscid belə getdi, azan belə oldu. Elə yaxşı eləyirlər bunlara, yoxsa bunlarlıq olsa deyəllərki filan problemlər var, o var, bu var, nəbilim nə var, əylənməyək, problem həll edək. Adama deyəllər əşşi sənin nəyinə lazımdıyee problem, beş günlük dünyada kefini çəkdəə. İmkan vermirlər ki, biz də Avropaya yaxın olaq, Fransa, Hollandiya kimi olaq. Amma onlara baxmayaraq biz sürətli bir şəkildə avropalaşırıq. Bir parad da etmək istəyirik, nə paradı olduğunu yazmayacam, çünki sənə başa salsam da başa düşməyəcəksən. Amma ümumiyyətlə yaxşı şeydi, inkişafımız üçün yeni bir addımdı. İnkişaf etmək istəyiriksə nə varki burda?!
Sən mənə görə narahat olma, yanına gələ bilməsəm də vəziyyətim çox yaxşıdı. Ümidini üz demirəm, amma indiyə kimi gələ bilməmişəmsə ola bilər ki, daha bundan sonra da gələ bilmədim. Cox uzatmıram, sadəcə bir cavab yazmalıyam deyə düşündüm, gəlmirəm-gəlmirəm, heç olmasa məktubunu cavabsız qoymayım dedim.
Qardaşım Mübarizdən yazmamısan, o da yəqin küsüb hə məndən? O məndən küssə də salamımı ona çatdır, de ki ildə bir dəfə onu da yad edirik. İndi də bəlkə məktubumu az qalırsan ki, yırtıb atasan onun adını çəkməyimə ixtiyarım yoxdur deyə... Amma sən bunu niyə başa düşmək istəmirsən axı, mən Mübariz deyiləm. Mən Mübariz deeyiiləəm...
Mən səmimi şəkildə etiraf etməyi də bacarıram, Sən o qədər də çox üzülmə, hər nə qədər bu dünya əl çəkilməz dərəcədə gözəl olsa da sənin yolunda, Allah yolunda şəhid olan mübarizlərin, fəridlərin,əhmədlərin var, Ramil kimi ömrünü fəda edənlərin var. Biz də onlara baxıb fəxr etməklə kifayətlənirik, pafoslu sözlərimizdəkii, nə qədər istəsən.
Onlardan danışanda fəxr edirsən, məndən danışanda dediyin o solmuş güllər kimi boynunu bükmə. Qardaşım şəhid olanda, onu bura gətirəndə, qərənfil yağışını görəndə, o bunu edərkən mən qardaşının da onun arxası ilə gedəcəyimi düşündüyünü mən düşünəndə, dedim bu yolu davam etdirəcəm.
Amma aradan bir müddət keçdi və Mübariz də tarix oldu. Sənin kimi. Sadəcə ənənəvi əlamətdar günlərdə xatırlanan bir tarix..
Gördüm ki, tarix olmayanlar ancaq özünü düşünənlərdi. Mənim imanım qardaşımkı kimi deyil, mən şəhidliyin nə olduğunu dərk etməmişəm ki, bunları gördüyüm halda da yolumdan dönməyəydim.
Beləliklə, mən sənin dediyin kimi özümə sənsiz bir həyat qurmuşam.
Mübarizlər səni yaşadacaq, can versən də onlar səni ölməyə qoymayacaq.
Özünə yaxşı bax, amma mənim özümə “yaxşı” baxdığım kimi yox."
İmza : ... ...
Xədicə Hüseynzadə
islamazeri.az
Məlumatdan istifadə etdikdə istinad vacibdir!
|
||||||||
ŞƏRHLƏR |
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Kateqoriyanın digər xəbərləri
- Qurana and içən kəs fitnədən dönəydi kaş (Köşə yazısı)
- Ölümüzü dəfn etməyə bir molla var? (Köşə yazısı)
- Təhqir edilən ŞƏHİDLƏR (Köşə yazısı)
- Koroğlu utanırdı ...
- Qarışqaların efirdə cütləşməsi (Məqalə)
- Jurnalist Hacı Əbülfəz Bünyadov kimdir?
- Sulu qəlyan, dar lasin və BİZ
- Mənə anlat bunu ey alicənab anlamıram (Şeir)
- Akademik saxtakarlıq
- Sədiyarın hobbisi (Köşə yazısı)
- Arsızlar (Məqalə)
- Bir bezin iki qırağı-PKK və Azad Suriya Ordusu
Son xəbərlər
- Salman Farsi İslama necə gəldi?
- Sonra əhdlərini pozduqları üçün onları lənətlədik...
- Ölümdən sonrakı həyat (7)
- Peyğəmbərdən (s) nurlu kəlamlar (25)
- Alimlərin kəramətləri (XIX hekayət)
- Zina etməyə icazə varmı?
- Mömin o adamdır ki...
- Bu gün hava necə olacaq?
- İmam Rzanın (ə) kotolikosla olan bəhsi
- "İsrail süqutun astanasındadır"
- "Az qala İslamı 20 qəpiyə satırdım!"
- Xoşbəxtliyin yolu
Saytı hazırladı artiweb || IE 8+, Firefox 3.6+, Crome 10+, Macromedia Flash, 1024 x 768